02

93 Straßenschilder | Polnische Straßen in Berlin to projekt bazujący na historycznych nazwach ulic znajdujących się w dzielnicy Berlina – Friedrichshainu.  W początkach XX w. wieku dziewięć ulic w tej części miasta zyskało nazwy od nazw miast niemieckich.
Od zakończenia II wojny światowej miasta te należą do Polski i mają polskie nazwy. Te dziewięć ulic stało się punktem wyjścia w badaniu współczesnych, nadal niełatwych relacji polsko-niemieckich z wielu perspektyw: historycznej, kulturowej, artystycznej, urbanistycznej, zarówno w przestrzeni miasta jak i przestrzeniach wystawienniczych
w Berlinie.

Projekt zrealizowany przez Kollegen 2,3 z siedzibą w Berlinie we współpracy z organizacjami Plusnull e.V. z siedzibą w Lipsku i agitPolska e.V. z siedzibą w Berlinie.

 

OPIS PROJEKTU:

POLSKIE MAPY NA ULICACH BERLINA – PROJEKT ARTYSTYCZNY W DZIELNICY FRIEDRICHSHAIN

W sierpniu na Friedrichshainie królował różowy kolor, co najmniej przy 93 tablicach
z nazwami ulic. Przez 6 tygodni, w ramach projektu 93 STRASSENSCHILDER, polska
i niemiecka publiczność miała okazję zapoznać się z historycznymi zmianami nazw ulic
w Berlinie, jak i ze wspólną historią oraz bliżej przyjrzeć się stale obecnym polsko-niemieckim stereotypom. Osią projektu były artystyczne interwencje w przestrzeni miejskiej Berlina, mapa ulic, będąca jednocześnie katalogiem projektu, oraz wystawa
z instalacją Franciszka Orłowskiego. W centrum uwagi znalazło się dziewięć ulic: wszystkie zostały nazwane według byłych niemieckich miast, które dzisiaj należą do Polski. Ulice mają niemieckie nazwy, pomimo, że te oryginalnie dawno zniknęły. Dlaczego tak jest? Interwencje zwróciły uwagę na to zjawisko, dając impuls do zastanowienia się nad powyższymi kwestiami.

FRANCISZEK ORŁOWSKI

to aktualnie jeden z najciekawszych polskich artystów młodego pokolenia. Praca Franciszka Orłowskiego realizowana w ramach tego projektu to instalacja audiowizualna poruszająca temat wspólnej historii oraz stale reprodukowanych współcześnie polsko-niemieckich stereotypów. Skonfrontowała ze sobą dwie bardzo osobiste historie nielegalnego przemytnika samochodów z Niemiec oraz przymusowego robotnika fabryki Volkswagena w Niemczech. Instalacji towarzyszyła wystawa 93 tablic z nazwami ulic.

MAPA KATALOG

Mapa opisywała zarówno estetyczne jak i historyczne kwestie projektu. Przeplatały się w niej jednocześnie wątki współczesne i historyczne. Wyszczególniono dziewięć ulic, które są ulicami ze zmienionymi nazwami, jak również ulubionymi miejscami mieszkanców, tworzącymi nadzwyczajny charakter dzielnicy Friedrichshain.

WIĘCEJ O ARTYŚCIE:

Franciszek Orłowski ukończył Katedrę Intermediów na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. W 2014 roku na zaproszenie Arts Initiative Tokyo odbył rezydencję w Japonii. Swoje prace pokazywał m.in. na wystawach „British British Polish Polish” (Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2013), „ART IST KUKU NU UT”/ PRADA PRAVDA (Tartu, Estonia 2013), „Splendor tkaniny” (Narodowa Galeria Sztuki Zachęta, Warszawa 2013), „Apoptoza” (BWA, Wrocław 2012), „Double game – Podwójna gra” (polsko- ukraiński projekt specjalny w ramach 1. Międzynarodowego Biennale Sztuki Współczesnej, Mystskyi Arsenal, Kijów 2012), „Potencjalne miasto” (Galeria Arsenał, Białystok 2012), „Projekty wybrane” (BWA Zielona Góra 2011), „Rób tak” (Stereo, Poznań 2010), „Zerreißproben” (Leipziger Kreis, Lipsk 2010), czy „Nie ma sorry” (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa 2008). Wśród najbardziej znanych projektów artysty znajdują się, między innymi, „Projekt zero” (2008-2010-2011) – instalacja powstała jako kontynuacja performance‘u, w którym Orłowski zamienia się ubraniami z osobami bezdomnymi („Pocałunek miłości” 2009), czy też „Drobne” (2010). Dwa pierwsze projekty testują granice bliskości wobec drugiego człowieka, zarówno w sensie psychicznym, jak i fizycznym. „Projekt zero”, jako instalacja w kształcie namiotu uszytego z zebranych przez artystę ubrań osób bezdomnych, prezentowana w galerii, staje się metaforą wnętrza i zewnętrza, zarówno w kategoriach duchowych i moralnych, jak i otoczenia i relacji, które budujemy z innymi. „Drobne”, czyli dokumentacja cyrkulacji jednocentowej brytyjskiej monety wśród Polaków szukających pracy pod tzw. londyńską „ścianą płaczu” (miejsca z ogłoszeniami o pracy – często słabo płatnej lub nielegalnej) staje się komentarzem do statusu polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii.

ENGLISH SUMMARY:

The project 93 Straßenschilder | Polnische Straßen in Berlin pointed towards the historical designation of the streets in Berlin-Friedrichshain and is making it visible. At the beginning of the 20th century nine recently edified streets in Friedrichshain were named after then German cities. Since the end of World War II those cities belong to Poland and have polish names. The Berlin streets still carry the names of the former German cities.

Nine streets and their names were the initial point for a multi-perspective examination of this topic: historically, artistically, in the public space, in gallery rooms. Tracking down signs of German-Polish history – a relationship which is still not easy. This project wanted to contribute to a rapprochement by highlighting the different perspectives and debates on the common history.

Project by Berlin based organisation Kollegen 2,3, in cooperation with Plusnull e.V, based in Leipzig and agitPolska e.V., based in Berlin.

images      imgres      imgres-1

MORE HERE

 

Reklamy